\u201eSzepty na wzg\u00f3rzach\u201d to drugi tom cyklu \u201eOpowie\u015bci Starych Drzew\u201d autorstwa Agnieszki Osikowicz-Chwai. Ksi\u0105\u017cka ukaza\u0142a si\u0119 nak\u0142adem wydawnictwa Alegoria.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Opinia amenarhi<\/strong><\/p>\n\n\n\n Obozy jenieckie to najohydniejsze oblicze wojny, odarte z ideologii. W\u0142a\u015bnie tu rozgrywa si\u0119 ca\u0142a akcja \u201eSzept\u00f3w\u2026\u201d, w miejscu, gdzie nie ma mowy o bohaterskiej obronie ojczyzny, walce o wolno\u015b\u0107, propagandowym be\u0142kocie, kt\u00f3rym usprawiedliwia si\u0119 rozlew krwi. Ob\u00f3z jest wysypiskiem \u015bmieci, a rola odpadk\u00f3w przypad\u0142a ludziom. W tym piekle l\u0105duj\u0105 \u017co\u0142nierze Trzeciej Kompanii. Ca\u0142o\u015b\u0107 w\u0142a\u015bciwie nie jest histori\u0105 stricte o wojnie, bardziej o ludziach usi\u0142uj\u0105cych j\u0105 przetrwa\u0107. Z jednej strony widzimy, jak w obliczu szerz\u0105cego si\u0119 z\u0142a i znieczulicy zapominaj\u0105 oni o wszelkiej moralno\u015bci. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej czytamy o postaciach, kt\u00f3re potrafi\u0142y zachowa\u0107 przyzwoito\u015b\u0107. Bardzo doceniam ten kontrast i ch\u0119tnie szukam takiego motywu w literaturze. Nie zawiod\u0142am si\u0119 na wymalowanych przez autork\u0119 czerniach i bielach, podobnie jak na ca\u0142ej gamie odcieni szaro\u015bci pomi\u0119dzy nimi.<\/p>\n\n\n\n Przyznaj\u0119, nieco obawia\u0142am si\u0119 ponownego spotkania z Asgerem Sidortem i jego kompani\u0105. Nie od\u015bwie\u017cy\u0142am pierwszego tomu przed lektur\u0105 drugiego, ba\u0142am si\u0119 te\u017c, \u017ce czekanie wywinduje poprzeczk\u0119 do nieosi\u0105galnego poziomu. A jednak wsi\u0105k\u0142am od pierwszych zda\u0144. Nie wiem nawet, kiedy przelecia\u0142y kolejne strony, kiedy przepo\u0142owi\u0142am ksi\u0105\u017ck\u0119 i jakim cudem nagle wybi\u0142a czwarta nad ranem! Tak\u017ce jego \u017co\u0142nierze s\u0105 bardziej wyrazi\u015bci ni\u017c dot\u0105d. Nie\u0142atwo przedstawi\u0107 ca\u0142\u0105 band\u0119 bohater\u00f3w drugoplanowych tak, by nie zlewali si\u0119 ze sob\u0105. Jednak teraz autorce uda\u0142o si\u0119 to ca\u0142kiem zgrabnie. Charaktery kilkorga najwa\u017cniejszych \u017co\u0142dak\u00f3w s\u0105 mocno zarysowane, a nawyki i drobne rozbie\u017cno\u015bci w ich zachowaniu stanowi\u0105 cenn\u0105 wskaz\u00f3wk\u0119 fabularn\u0105.<\/p>\n\n\n\n W\u0105tki przygodowo-kryminalne s\u0105 nieco s\u0142absz\u0105 stron\u0105 ksi\u0105\u017cki. Dostrzeg\u0142am w nich pewn\u0105 powtarzalno\u015b\u0107 w stosunku do pierwszego tomu. Motywacje cz\u0119\u015bci bohater\u00f3w, szczeg\u00f3lnie antagonist\u00f3w, chwilami wydawa\u0142y si\u0119 jednowymiarowe, a pojedyncze ich decyzje mog\u0142abym nazwa\u0107 naiwnymi. Ocena: 8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n\n Foto: amenarhi<\/p>\n\n\n\n Recenzja powsta\u0142a w ramach wsp\u00f3\u0142pracy z grup\u0105 recenzentek z grupy \u201eSzepty na wzg\u00f3rzach\u201d to drugi tom cyklu \u201eOpowie\u015bci Starych Drzew\u201d autorstwa Agnieszki Osikowicz-Chwai. Ksi\u0105\u017cka ukaza\u0142a si\u0119 nak\u0142adem wydawnictwa Alegoria.<\/p>\n\n\n\n
Jak mo\u017cna si\u0119 domy\u015bli\u0107, ob\u00f3z to zaledwie pocz\u0105tek. W powie\u015bci nie brak opis\u00f3w przemocy, \u015bmierci i rozpaczy, a okrucie\u0144stwo i brak skrupu\u0142\u00f3w niekt\u00f3rych postaci wywo\u0142uj\u0105 dreszcz zgrozy. Autorka lubi gra\u0107 na emocjach czytelnika, zr\u0119cznie przeplataj\u0105c nastroje, \u0142\u0105cz\u0105c odraz\u0119 i smutek z nadziej\u0105 i wzruszeniem. Przyjemnie zaskoczy\u0142 mnie drobny, uroczy w\u0105tek, kt\u00f3ry rozja\u015bnia mroki wydarze\u0144 niczym promyk s\u0142o\u0144ca. Zosta\u0142 zr\u00f3wnowa\u017cony motywem fanatyzmu i bezmy\u015blnej agresji, w efekcie tworz\u0105c smakowity dysonans.<\/p>\n\n\n\n
Styl autorki skrystalizowa\u0142 si\u0119 jako zwi\u0119z\u0142y, konkretny, ale lekki. Narracj\u0119 poprowadzono w spos\u00f3b niezwykle praktyczny, pozbawiony zb\u0119dnych scen. Opisy przyrody da si\u0119 policzy\u0107 na palcach jednej r\u0119ki, a opowie\u015b\u0107 skupia si\u0119 na ludziach, nie na otoczeniu. Zn\u00f3w zabrak\u0142o mi nieco wyra\u017aniejszego rysu \u015bwiata, okre\u015blenia jego poziomu technologicznego. Autorka ujawnia nam konieczne szczeg\u00f3\u0142y, lecz nie rozbudowuje t\u0142a, wol\u0105c ca\u0142kowicie skupi\u0107 si\u0119 na bohaterach.
Jak wcze\u015bniej, r\u00f3wnie\u017c i teraz kapitan gra pierwsze skrzypce. To \u015bwietnie napisana posta\u0107, niejednoznaczna, pope\u0142niaj\u0105ca b\u0142\u0119dy, pe\u0142na w\u0105tpliwo\u015bci. Pomimo zagubienia i l\u0119ku stara si\u0119 nie okazywa\u0107 \u017cadnych emocji podw\u0142adnym. Lubi\u0142am go ju\u017c w pierwszym tomie, teraz, w obliczu wszystkiego, co go spotyka, szanuj\u0119 go jeszcze bardziej.<\/p>\n\n\n\n
Mimo tych drobnych niedoskona\u0142o\u015bci przednio bawi\u0142am si\u0119 przy lekturze i niech o tym \u015bwiadczy nocka zarwana nad ksi\u0105\u017ck\u0105. I naprawd\u0119 nie ma nic przyjemniejszego, ni\u017c widzie\u0107, jak autor si\u0119 rozwija, \u017ce wzi\u0105\u0142 sobie komentarze recenzent\u00f3w do serca, a krytyk\u0119 traktuje powa\u017cnie. Co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107, drugi tom jest po prostu lepszy od pierwszego. Czu\u0107 to od pierwszych stron!<\/p>\n\n\n\n
Fantastyka na luzie \u2013 ksi\u0105\u017cka, film, serial<\/strong>
Grupa dyskusyjna:\u00a0https:\/\/www.facebook.com\/groups\/fantastyka\/<\/strong><\/a>
Bookstagram:\u00a0https:\/\/www.instagram.com\/fantastyka_na_luzie\/<\/strong><\/a>
Fanpage:\u00a0https:\/\/www.facebook.com\/FantastykaNaLuzieFP<\/strong><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\n