{"id":2495,"date":"2020-11-06T07:38:29","date_gmt":"2020-11-06T07:38:29","guid":{"rendered":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/?p=2495"},"modified":"2020-11-18T07:49:44","modified_gmt":"2020-11-18T07:49:44","slug":"zaduszkowe-spotkanie-z-katarzyna-miszczuk-relacja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/zaduszkowe-spotkanie-z-katarzyna-miszczuk-relacja\/","title":{"rendered":"Zaduszkowe spotkanie z Katarzyn\u0105 Miszczuk [relacja]"},"content":{"rendered":"\t\t<div data-elementor-type=\"wp-post\" data-elementor-id=\"2495\" class=\"elementor elementor-2495\" data-elementor-settings=\"[]\">\n\t\t\t<div class=\"elementor-inner\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-section-wrap\">\n\t\t\t\t\t\t\t<section class=\"elementor-element elementor-element-66ed5d5f elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default elementor-section elementor-top-section\" data-id=\"66ed5d5f\" data-element_type=\"section\">\n\t\t\t\t\t\t<div class=\"elementor-container elementor-column-gap-default\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-row\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-fc46664 elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column\" data-id=\"fc46664\" data-element_type=\"column\">\n\t\t\t<div class=\"elementor-column-wrap  elementor-element-populated\">\n\t\t\t\t\t<div class=\"elementor-widget-wrap\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-1b4dbff3 elementor-widget elementor-widget-text-editor\" data-id=\"1b4dbff3\" data-element_type=\"widget\" data-widget_type=\"text-editor.default\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-widget-container\">\n\t\t\t\t\t<div class=\"elementor-text-editor elementor-clearfix\"><p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>Tu\u017c przed \u015awi\u0119tem Zmar\u0142ych Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie zorganizowa\u0142a spotkanie z Katarzyn\u0105 Berenik\u0105 Miszczuk. Pisark\u0105 popularn\u0105, kt\u00f3rej ka\u017cda kolejna ksi\u0105\u017cka spotyka si\u0119 z ogromnym zainteresowaniem czytelnik\u00f3w.&nbsp;<span style=\"background-color: var(--color_content_background); font-size: var(--typography_size_html);\">Poni\u017cej fragment rozmowy.&nbsp;<\/span><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><iframe src=\"https:\/\/widget.spreaker.com\/player?episode_id=41822506&amp;theme=light&amp;playlist=false&amp;playlist-continuous=false&amp;autoplay=false&amp;live-autoplay=false&amp;chapters-image=true&amp;episode_image_position=right&amp;hide-logo=false&amp;hide-likes=false&amp;hide-comments=false&amp;hide-sharing=false&amp;hide-download=true\" width=\"100%\" height=\"200px\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>Z wykszta\u0142cenia jest lekark\u0105. Pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, powie\u015b\u0107 \u201eWilk\u201d, napisa\u0142a w wieku 15 lat. Trzy lata p\u00f3\u017aniej opublikowa\u0142o j\u0105 wydawnictwo Muza SA. Jej kolejn\u0105 powie\u015b\u0107, \u201eWilczyca\u201d, za kt\u00f3r\u0105 autorka zosta\u0142a nominowana w 2009 roku do Nagrody Nautilus, wyda\u0142o wydawnictwo Egmont Polska. To wszechstronna pisarka, kt\u00f3rej znakiem rozpoznawczym jest nieoczywista mieszanka literackich \u015bwiat\u00f3w, niezmiennie doprawiona du\u017c\u0105 dawk\u0105 humoru. Ma w swoim dorobku kilkana\u015bcie ksi\u0105\u017cek. Najwi\u0119ksze uznanie czytelnik\u00f3w przynios\u0142a jej seria diabelsko-anielska: \u201eJa, diablica\u201d (2010), \u201eJa, anielica\u201d (2011) oraz \u201eJa, pot\u0119piona\u201d (2012). W 2017 r. powie\u015bci\u0105 \u201eObsesja\u201d autorka rozpocz\u0119\u0142a kolejny cykl, zatytu\u0142owany \u201eW lekarskim fartuchu\u201d. Rok p\u00f3\u017aniej ukaza\u0142a si\u0119 jej kontynuacja \u2013 \u201eParanoja\u201d. Na swoim koncie ma tak\u017ce krymina\u0142 \u201ePustu\u0142ka\u201d (2015) oraz powie\u015b\u0107 grozy \u201eDruga szansa\u201d (2013). Czytelniczkom spodoba\u0142a si\u0119 zw\u0142aszcza seria \u201eKwiat paproci\u201d (tomy: \u201eSzeptucha\u201d, \u201eNoc Kupa\u0142y\u201d, \u201e\u017berca\u201d, \u201ePrzesilenie\u201d). Najnowsze powie\u015bci autorki to prequel serii \u201eKwiat paproci\u201d \u2013 \u201eJaga\u201d i \u201eJa Ci\u0119 kocham, a Ty miau\u201d (2020). W przeddzie\u0144 spotkania w MBP w Szczecinie \u2013 28 pa\u017adziernika wyda\u0142a swoja najnowsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 \u2013 \u201eJa, ocalona\u201d. To czwarty, oczekiwany przez czytelnik\u00f3w od 10 lat, fina\u0142owy tom cyklu diabelsko \u2013 anielskiego.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Czy ma Pani jaki\u015b ulubiony gatunek, w kt\u00f3rym si\u0119 Pani najfajniej pisze?&nbsp;\u2013 pyta\u0142a Marta Kostecka z Miejskiej Biblioteki Publicznej w Szczecinie, prowadz\u0105ca spotkanie.<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Chyba takiego jednego ulubionego, to nie mam. Najbardziej lubi\u0119 miesza\u0107 gatunki w swoich powie\u015bciach, czyli nie skupia\u0107 si\u0119 tylko na fantastyce, czy kryminale. Lubi\u0119 dodawa\u0107 troch\u0119 komedii, troch\u0119 powie\u015bci obyczajowej. Trudno mi wi\u0119c wybra\u0107 jeden gatunek. Wybieram mieszank\u0119.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Mieszanki s\u0105 najlepsze i chyba teraz na topie. Sk\u0105d Pani bierze inspiracje do swoich powie\u015bci?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Te\u017c trudno mi jednoznacznie odpowiedzie\u0107 na pytanie. Nie potrafi\u0119 okre\u015bli\u0107 sk\u0105d te pomys\u0142y na poszczeg\u00f3lne ksi\u0105\u017cki si\u0119 bior\u0105. Na pewno do napisania \u201eKwiatu paproci\u201d, czyli tego cyklu s\u0142owia\u0144skiego, natchn\u0119\u0142y mnie same Bieliny, kt\u00f3re istniej\u0105, s\u0105 miejscowo\u015bci\u0105 w wojew\u00f3dztwie \u015bwi\u0119tokrzyskim. Tam mieszka rodzina mojego m\u0119\u017ca. Tam po raz pierwszy, jako totalny mieszczuch, posz\u0142am do lasu na spacer (\u015bmiech). Mieszkaj\u0105 w otulinie parku narodowego i te cz\u0119ste spacery natchn\u0119\u0142y mnie do napisania \u201eKwiatu paproci\u201d, dowiedzenia si\u0119 czegokolwiek na temat s\u0142owia\u0144szczyzny i wiary s\u0142owia\u0144skiej, tej naszej, rodzimej. Je\u017celi chodzi o cykl \u201eW lekarskim fartuchu\u201d, to tutaj natchnieniem by\u0142 m\u00f3j zaw\u00f3d, a szpital, kt\u00f3ry opisa\u0142am jest wzorowany na jednym z warszawskich szpitali, ale nie powiem na kt\u00f3rym (\u015bmiech), w kt\u00f3rym sp\u0119dzi\u0142am ponad rok mojej pracy. Te kafelki na pod\u0142odze s\u0105 autentyczne i ta piwnica i szafki. Mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce to moje \u017cycie popycha mnie w stron\u0119 moich poszczeg\u00f3lnych ksi\u0105\u017cek.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 W\u0142a\u015bnie wysz\u0142a najnowsza ksi\u0105\u017cka \u201eJa, ocalona\u201d, ostatni tom serii diabelsko&nbsp;<\/b><span style=\"background-color: var(--color_content_background);\"><b>\u2013<\/b><\/span><b style=\"background-color: var(--color_content_background); font-size: var(--typography_size_html);\">&nbsp;anielskiej, czekali\u015bmy na niego, jako czytelnicy, 10 lat. Zosta\u0142 przyj\u0119ty bardzo dobrze. Jakie to uczucie wr\u00f3ci\u0107 po 10 latach?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Dziwnie. Nie lubi\u0119 takich powrot\u00f3w, po latach, czy to do serii filmowych, czy serialowych, czy ksi\u0105\u017ckowych. Wed\u0142ug mnie s\u0105 bardzo ryzykowne. Mo\u017cna niechc\u0105cy \u201eodgrza\u0107 kotlet\u201d, m\u00f3wi\u0105c potocznie. Podchodz\u0119 bardzo sceptycznie do tego typu zabieg\u00f3w. I bardzo, bardzo d\u0142ugo si\u0119 zastanawia\u0142am, czy chc\u0119 napisa\u0107 ten czwarty tom. Bo pomys\u0142 mia\u0142am ju\u017c dwa lata po sko\u0144czeniu trzeciego. My\u015bla\u0142am, \u017ce chcia\u0142abym poci\u0105gn\u0105\u0107 t\u0119 historie kawa\u0142ek dalej. Tylko ca\u0142y czas jakie\u015b nowe pomys\u0142y wpada\u0142y, jakie\u015b nowe projekty, w kt\u00f3re si\u0119 anga\u017cowa\u0142am. P\u00f3\u017aniej ta \u201eJa ocalona\u201d znowu si\u0119 pojawi\u0142a \u201ena tapecie\u201d. Cztery, czy pi\u0119\u0107 lat temu zaanga\u017cowa\u0142am si\u0119 bardzo mocno w \u201eKwiat paproci\u201d. On si\u0119 ogromnie spodoba\u0142 moim fanom, wi\u0119c nie mia\u0142am wyboru i musia\u0142am go pisa\u0107 dalej. By\u0107 mo\u017ce teraz ta ca\u0142a pandemia mia\u0142a na mnie wp\u0142yw, \u017ce chcia\u0142am wr\u00f3ci\u0107 do czego\u015b starego, do czego\u015b znanego. W tej nowej ksi\u0105\u017cce nawi\u0105zuj\u0119 do Apokalipsy. To w zasadzie g\u0142\u00f3wny w\u0105tek tej powie\u015bci, poniewa\u017c Lucyfer ma depresj\u0119 i stwierdza, \u017ce ma ju\u017c do\u015b\u0107 swojej pracy, bo jej szczerze nie cierpi, nale\u017c\u0105 mu si\u0119 wreszcie wakacje wed\u0142ug niego, w zwi\u0105zku z tym postanawia przyspieszy\u0107 Apokalips\u0119. I tak mam wra\u017cenie, \u017ce poprzez napisanie tej ksi\u0105\u017cki mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce to, co si\u0119 teraz dzieje na \u015bwiecie i u nas w kraju, to jest taka ma\u0142a Apokalipsa i mo\u017ce znajdzie si\u0119 kto\u015b, kto to powstrzyma w ko\u0144cu, w kt\u00f3rym\u015b momencie.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 To takie ludzkie spojrzenie, nadanie ludzkiej twarzy postaciom znanych nam z r\u00f3\u017cnych zwierze\u0144, z r\u00f3\u017cnych mitologii. A jakby mia\u0142a Pani wskaza\u0107 ulubionego bohatera?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce najbardziej lubi\u0119 diab\u0142a Azazela. To tak troch\u0119 przekornie, poniewa\u017c kiedy zaczyna\u0142am pisa\u0107 seri\u0119 diabelsko \u2013 anielsk\u0105, to wybra\u0142am sobie Azazela jako takiego ch\u0142opca do bicia. Nie b\u0119d\u0105 go lubi\u0107, jest taki wredny, pozbawiony empatii, jest po prostu z\u0142y. I chcia\u0142am na niego zwala\u0107 ca\u0142\u0105 win\u0119. A tu niespodziewanie si\u0119 ta posta\u0107 jako\u015b wywin\u0119\u0142a z tych moich plan\u00f3w i pu\u0142apek. I musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce go autentycznie polubi\u0142am. Jest diab\u0142em, jest z\u0142y, ale jednocze\u015bnie jest te\u017c bardzo ludzki, niechc\u0105cy. Ma ludzkie potrzeby, ma ludzkie emocje i gdzie\u015b t\u0119 jego wredno\u015b\u0107 potrafi\u0119 zrozumie\u0107 i przez to sta\u0142 si\u0119, w moim odczuciu, taki nawet pocieszny. I musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce si\u0119 z nim bardzo z\u017cy\u0142am. Cz\u0119\u015bciowo dla niego napisa\u0142am \u201eJa ocalon\u0105\u201d i za nim si\u0119 zwyczajnie st\u0119skni\u0142am, nawet bardziej ni\u017c za g\u0142\u00f3wnym bohaterem, diab\u0142em Beletem.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Czy Pani by co\u015b poprawi\u0142a w tych swoich starych ksi\u0105\u017ckach, a mo\u017ce chcia\u0142aby to zrobi\u0107 teraz?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Teraz zosta\u0142y wznowione te trzy poprzednie tomy, od\u015bwie\u017cone ok\u0142adki, zosta\u0142a wykonana korekta. Jeszcze raz przeczyta\u0142am te trzy tomy, ale nic nie zmienia\u0142am, nie mia\u0142am takiej potrzeby. Podobny problem mia\u0142am podczas wznowie\u0144 kilka lat temu \u201eWilka i \u201eWilczycy\u201d, moich dw\u00f3ch pierwszych powie\u015bci. Wtedy dosta\u0142am woln\u0105 r\u0119k\u0119 od wydawcy, \u017ce mog\u0119 robi\u0107 co chc\u0119, \u017ce mog\u0119 wszystko napisa\u0107 praktycznie od nowa. Pokusa by\u0142a olbrzymia. Warsztatowo s\u0105 napisane gorzej od tego, co pisz\u0119 teraz, si\u0142\u0105 rzeczy. Na szcz\u0119\u015bcie przez te wszystkie lata czego\u015b si\u0119 nauczy\u0142am (\u015bmiech). Pokusa by\u0142a olbrzymia \u017ceby przerabia\u0107 \u201eWilka\u201d i \u201eWilczyc\u0119\u201d. Ale przesta\u0142am. Bo to by\u0142oby oszustwo. Te ksi\u0105\u017cki napisa\u0142am jako 15-latka i powinny tak brzmie\u0107. Jako, \u017ce ju\u017c nie poprawia\u0142am swojego debiutu, to wychodz\u0119 z za\u0142o\u017cenia, \u017ce ju\u017c nie b\u0119d\u0119 poprawia\u0142a \u017cadnych innych powie\u015bci. Nawet gdyby mnie to korci\u0142o strasznie, nawet je\u017celi jakiego\u015b rozwi\u0105zania fabularnego dzisiaj \u017ca\u0142uj\u0119.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Czy ta czwarta cz\u0119\u015b\u0107 b\u0119dzie ostatnia?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Jest tam taka pewna furtka, lekko otwarta, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna wykorzysta\u0107. Nadal by\u0142o mi \u017cal rozstawa\u0107 si\u0119 z Azazelem i reszt\u0105 bohater\u00f3w. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce to jest taka historia, do kt\u00f3rej nie warto tak od razu wraca\u0107, tak mi si\u0119 wydaje. Nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce za 10 lat znowu usi\u0105d\u0119, ale chcia\u0142abym j\u0105 przez chwil\u0119 przemy\u015ble\u0107. Niech ci bohaterowie troch\u0119 po\u017cyj\u0105. Mo\u017ce kiedy\u015b wr\u00f3c\u0119, ale nie obiecuj\u0119.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Przed 1 listopada dziej\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cne rzeczy po\u015bwi\u0119cone zmar\u0142ym, ka\u017cda kultura pochyla si\u0119 nad nimi. Jak w te \u015bwi\u0119ta \u015bwi\u0119towa\u0142aby Szeptucha?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Przede wszystkim \u015bwi\u0119towa\u0142aby dwa razy do roku. S\u0142owianie \u015bwi\u0119towali \u015awi\u0119to Zmar\u0142ych na wiosn\u0119 i jesieni\u0105. By\u0142 to taki szczeg\u00f3lny czas w kt\u00f3rym mo\u017cna by\u0142o spotka\u0107 si\u0119 ze swoimi zmar\u0142ymi przodkami, ze swoj\u0105 zmar\u0142\u0105 rodzin\u0105. Wierzyli, \u017ce to jest szczeg\u00f3lny okres w roku kiedy te dusze mog\u0105 wyj\u015b\u0107 z za\u015bwiat\u00f3w i mog\u0105 znowu w\u0119drowa\u0107 po naszym \u015bwiecie. My ich do ko\u0144ca nie widzimy, ale mo\u017cemy poczu\u0107 ich obecno\u015b\u0107. Moja Szeptucha tego dnia na pewno by nie zamiata\u0142a, \u017ceby \u017cadnej duszy nie zamie\u015b\u0107 sobie niechc\u0105cy do domu, nie szy\u0142aby ani nie cerowa\u0142a, \u017ceby nie przyszy\u0107 do siebie niechc\u0105cy duszy, nie wylewa\u0142aby przez okno niczego, \u017ceby duszy niechc\u0105cy nie podla\u0107. Og\u00f3lnie ma\u0142o rzeczy by robi\u0142a, \u017ceby niechc\u0105cy tej duszy nie uszkodzi\u0107, gdyby podesz\u0142a za blisko. S\u0142owianie wierzyli, \u017ce jak te dusze mog\u0105 wyj\u015b\u0107, to musz\u0105 potem jako\u015b wr\u00f3ci\u0107 zanim noc si\u0119 sko\u0144czy. Je\u017celiby nie zd\u0105\u017cy\u0142y, to wtedy musz\u0105 zosta\u0107 z nimi ca\u0142e p\u00f3\u0142 roku, do nast\u0119pnych \u015bwi\u0105t, a mog\u0105 nam wtedy napyta\u0107 niez\u0142ych k\u0142opot\u00f3w. Ze zwyczajnej nudy, z\u0142o\u015bliwo\u015bci, czy te\u017c przekorno\u015bci. Szeptucha przygotowa\u0142aby jedzenie, co\u015b dobrego do picia, jaki\u015b znicz, jakie\u015b kwiaty i posz\u0142aby na cmentarz. Nasi przodkowie bardzo weso\u0142o, w por\u00f3wnaniu do tego co si\u0119 dzieje teraz, obchodzli \u015awi\u0119to Zmar\u0142ych. Oni si\u0119 cieszyli, \u017ce ci zmarli nas odwiedzaj\u0105. To nie by\u0142o \u015bwi\u0119to polegaj\u0105ce na p\u0142aczu, na smutnym wspominaniu, \u017ce kogo\u015b ju\u017c nie ma. Mi si\u0119 to bardzo podoba w tym dawnym sposobie \u015bwi\u0119towania, \u017ce to by\u0142o radosne \u015bwi\u0119to. \u017be mo\u017cemy tego dnia na grobie naszych bliskich si\u0119 napi\u0107, co\u015b zje\u015b\u0107. Oczywi\u015bcie zostawi\u0107 im to jedzenie, \u017ceby mogli w spokoju zje\u015b\u0107 jak my ju\u017c p\u00f3jdziemy do domu. Tak szcz\u0105tkowo ten zwyczaj przetrwa\u0142 np. w kulturze cyga\u0144skiej. Oni do dzisiaj tak\u017ce chodz\u0105 \u201ezrobi\u0107 imprez\u0119\u201d na cmentarzu ze swoimi zmar\u0142ymi. Szeptucha zapali\u0142aby \u015bwiate\u0142ko, kt\u00f3re jest drogowskazem dla duszy, gdzie ma p\u00f3j\u015b\u0107, \u017ceby wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>S\u0142owia\u0144skim jest tak\u017ce zwyczaj stawiania dodatkowego talerza podczas Wigilii.&nbsp;<span style=\"background-color: var(--color_content_background); font-size: var(--typography_size_html);\">Du\u017co takich zosta\u0142o w naszej kulturze do dzisiaj, tylko jako\u015b o tym zapominamy. Bo Wielkanoc praktycznie ca\u0142a. Nakrycie dzi\u015b stawianie jest dla w\u0119drowca. Dawniej dla duszy, kt\u00f3ra mog\u0142a nas odwiedzi\u0107. Dzisiaj siano chowamy pod obrusem jako symbol stajenki, miejsca w kt\u00f3rym si\u0119 Jezus urodzi\u0142. Ale to te\u017c zwyczaj s\u0142owia\u0144ski.<\/span><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Czy a\u017c tak bardzo zacz\u0119li\u015bmy ba\u0107 si\u0119 \u015bmierci, \u017ce tak ponuro \u015bwi\u0119tujemy ten czas?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Z jednej strony chyba tak. Bo w Biblii jest bardzo du\u017co tego straszenia ogniem piekielnym. Jest niebo dla tych dobrych i piek\u0142o dla z\u0142ych. Cz\u0142owiek wi\u0119c si\u0119 mo\u017ce ba\u0107 co si\u0119 z nim stanie po \u015bmierci. W wierze katolickiej jest te\u017c poj\u0119cie grzechu. S\u0142owianie tego nie znali, takiego poj\u0119cia. U nich ka\u017cdy kto umiera\u0142 by\u0142 r\u00f3wny i trafia\u0142 w to samo miejsce. Ewentualnie je\u017celi umar\u0142 w niew\u0142a\u015bciwy spos\u00f3b m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 zmieniony w s\u0142owia\u0144skiego demona. S\u0142owianie nie bali si\u0119 \u015bmierci, bo nie czeka\u0142a ich po niej \u017cadna kara. Czeka\u0142o ich drugie \u017cycie pod okiem boga. A my dzisiaj mamy dwie mo\u017cliwo\u015bci \u2013 jedn\u0105 fajn\u0105, drug\u0105 nie. I tak nie wiemy, w kt\u00f3re miejsce trafimy. St\u0105d mo\u017ce ten strach przed \u015bmierci\u0105<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Czy mo\u017ce jest tak, \u017ce si\u0119 ze \u015bmierci\u0105 ponownie oswajamy? Wida\u0107 pewn\u0105 zmian\u0119 w mentalno\u015bci ludzi.<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Nie ma co t\u0105 \u015bmierci\u0105 straszy\u0107, ka\u017cdego nas czeka, pytanie tylko kiedy. Ewentualnie mo\u017cna si\u0119 obawia\u0107 up\u0142ywu czasu. Ale je\u017celi wierzy si\u0119, \u017ce co\u015b jest dalej, to czego si\u0119 ba\u0107? Mo\u017ce jedynie roz\u0142\u0105ki z bliskimi. Ale je\u017celi trafi\u0142oby si\u0119 do s\u0142owia\u0144skich za\u015bwiat\u00f3w, to ta roz\u0142\u0105ka tak naprawd\u0119 mija po p\u00f3\u0142 roku, bo wtedy mo\u017cna wyj\u015b\u0107 i zobaczy\u0107 co s\u0142ycha\u0107 u naszych bliskich. Z psychologicznego punktu widzenia jest znacznie lepsze oswajanie my\u015bli o \u015bmierci poprzez np. tak obchodzone \u015bwi\u0119to jak w Meksyku, czy ameryka\u0144skie Halloween, kt\u00f3re ma swoje korzenie w celtyckiej wierze. R\u00f3\u017cne od tego wsp\u00f3\u0142czesnego zamartwiania si\u0119 i koniecznego p\u0142aczu. Ja bym wola\u0142a tak na weso\u0142o.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013 Do mnie te\u017c ta wersja o wiele bardziej przemawia. A Pani lubi \u015bwi\u0119to zmar\u0142ych?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013 Bardzo lubi\u0119. Podobaj\u0105 mi si\u0119 bardzo cmentarze w \u015bwi\u0119to zmar\u0142ych, takie roz\u015bwietlone, \u017cywe, wbrew pozorom, pachn\u0105ce, pe\u0142ne ludzi. Lubi\u0119 chodzi\u0107 na cmentarz, cho\u0107 by\u0107 mo\u017ce nie robi\u0119 tego tak cz\u0119sto jak powinnam.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p><b>\u2013&nbsp;Co Pani teraz dla nas pisze?<\/b><\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>\u2013&nbsp;Ksi\u0105\u017ck\u0119 dla dzieci, takich w wieku 10-12 lat. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie to ca\u0142a seria ksi\u0105\u017cek osadzonych w \u201eKwiecie paproci\u201d. Akcja b\u0119dzie trwa\u0142a 12 lat po wydarzeniach z \u201aPrzesilenia\u201d. Czw\u00f3rka rodze\u0144stwa b\u0119dzie prze\u017cywa\u0107 takie nieco demoniczne przygody, bardzo s\u0142owia\u0144skie, o kt\u00f3rych doro\u015bli nic nie b\u0119d\u0105 wiedzie\u0107 a dzieciaki b\u0119d\u0105 musia\u0142y ich ratowa\u0107 z opresji z kt\u00f3rych sobie nawet nie zdaj\u0105 sprawy. Tymi ksi\u0105\u017ceczkami chcia\u0142abym przybli\u017cy\u0107 m\u0142odszym czytelnikom t\u0105 nasz\u0105 s\u0142owia\u0144sko\u015b\u0107, bo wed\u0142ug mnie za ma\u0142o si\u0119 o tym m\u00f3wi w szko\u0142ach. A ona jest barwna i warto j\u0105 zna\u0107.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p>\n<p><!-- wp:paragraph --><\/p>\n<p>Spotkanie z Katarzyn\u0105 Berenik\u0105 Miszczuk cieszy\u0142o si\u0119 ogromnym zainteresowaniem czytelnik\u00f3w, a zw\u0142aszcza czytelniczek. Na bie\u017c\u0105co, na stronie MBP na Facebooku, komentowano wypowiedzi pisarki i zadawano pytania. Pisarka zapewni\u0142a, \u017ce je\u017celi tylko b\u0119dzie taka mo\u017cliwo\u015b\u0107 ch\u0119tnie przyjedzie do Szczecina oraz odwiedzi Miejsk\u0105 Bibliotek\u0119 Publiczn\u0105.<\/p>\n<p><!-- \/wp:paragraph --><\/p><\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<div class=\"entry-summary\">\nTu\u017c przed \u015awi\u0119tem Zmar\u0142ych Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie zorganizowa\u0142a spotkanie z Katarzyn\u0105 Berenik\u0105 Miszczuk. Pisark\u0105 popularn\u0105, kt\u00f3rej ka\u017cda kolejna ksi\u0105\u017cka spotyka si\u0119 z ogromnym zainteresowaniem czytelnik\u00f3w.&nbsp;Poni\u017cej fragment rozmowy.&nbsp; Z wykszta\u0142cenia jest lekark\u0105. Pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, powie\u015b\u0107 \u201eWilk\u201d, napisa\u0142a w wieku&hellip;\n<\/div>\n<div class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/zaduszkowe-spotkanie-z-katarzyna-miszczuk-relacja\/\" class=\"more-link\">Czytaj wi\u0119cej<\/a><\/div>\n","protected":false},"author":15,"featured_media":2496,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"spay_email":""},"categories":[46],"tags":[152,153],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/miszczuk.png","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2495"}],"collection":[{"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/15"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2495"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2495\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2546,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2495\/revisions\/2546"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2496"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2495"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2495"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mbp.szczecin.pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2495"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}